ډاډ
د څلورو پنځو هلکانو په لیدو نوره هم خپل خاوند ته ورنږدې شوه. خپلې پنجې یې د هغه په پنجو کې ورکلکې کړې او هسکه هسکه پر لاره وخوځېده.
خپل خاوند ته د سترګو تر کنجونو په ځیر کېدو سره موسکه شوه. هغه پر هغې نجلۍ سترګې ګنډلې وې چې د سړک پورې غاړه، خرامانه روانه وه او یو نیم نظر يې ده کتل چې خوله ورته چینګه چینګه کوي.
۱۴۰۰.۱۰.۲۳
غږ
له خپل کټ سره، چې له خوبونو او خاطرو ډک دی، عادت شوی. نیمه شپه آن کله کله سپیده دم هم له محفلونو، مجلسونو او میلمستیاوو په خپل کټ کې د خوب لپاره کور ته راځي.
نن هم د ملا له آذان سره له یوه لرې ځایه له میلمستیا نه تر راستنېدو سم له واره پر کټ وغځېد.
یو تت غږ یې د زړه غوږونو ته لاره وکړه:"ویده یې؟"
اړخ بدلوي او وایي:"نه."
خو ویده دی. په خوب کې گوري چې یوازې دی او په خپل ځان کې ژوند کوي.
اړخ بدلوي. لا هم یوازې دی. تک یې تنها دی.
غږېږي: غواړم له خوبونو سره د بیدارۍ پر پوله واوړم. له هغې پولې چې لمر څرک یې ستا غږ دی.
ستونی ستغ پرېوزي:" غږ راوکړه."
۹۵.۶.۹
انځور
انځورگر د سوځول شویو ونو ویر پسې اخیستی دی. د یوه ښاخ په راپاتې سکاره یې د ښار پر یو غټ دېوال یوه مرغۍ انځور کړه. د مرغۍ له سترگو اوښکې بهیږي.
انځورگر چې له هغه ځایه پل واخیست، یو چا تر انځور لاندې وکښل: "ښکلی اثر دی خو په کښلو سره یې د ونې وروستۍ نښه هم له منځه لاړه."
۱۴۰۰.۱۰.۲۲
