کیسه‌ګۍ:

بد لاسونه

تر چیناره لوړه وه، خو لاس يې د انارو ښاخ ته نه رسېده. د ګوتو پر څوکو ودرېده، خو انار یې و نه شو شکولی.

یو ښاخ تر گرېوانه ونیو. ور ویې شلاوه.

انارو ته نږدې، د مڼې د ونې سیوري ته دمه شوه. ښاخ ته یې غوسه اورنۍ شوه. غوښتل يې هغه مات او ټوټې ټوټې کړي. راپاڅېده، خو بېرته کښېناسته.

پر خپل شلېدلي ګرېوان یې نظر پرېوت. ژر يې پر سینه څادر خپور کړ. پر خپلې نرمې غوړېدلې سینې د لاس له لګېدو سره، خیالولې شوه. لاندینۍ شونډه يې ورو تر غاښ لاندې کړه.

په لږ جګ غږ، لکه چې غوښتل يې د انارو ښاخ يې هم واوري، و يې ویل: «ټول لاسونه بد دي، د انارو هم، درست لکه ستا لاسونه. «

۱۴۰۴.۲.۷