کیسه‌ګۍ:

یوازیتوب

ځان مې د کوټې په منځ کې وموند. تش ډاګ و، نه کړکۍ، نه دروازه.

یوازې یو ساعت و، چې عقربې یې، شاته تللې.

ناست وم، خو ناستې ته هیڅ څوکۍ نه وه. ټول احساس مې د ناپېژندل شوې خاموشۍ دروندوالی و.

له چت نه یو ناڅاپي غږ راښوی شو، لکه هغه غږ چې هېڅکله دې لیدلی نه وي: "ته یوازې نه یې، یوازې شوی یې."

ما لاس وغځاوه، خو لاس مې اوږد نه شو. لاس مې خپل سیوری تر ګرېوان ونیوه. سیوري ونه منله، او له بې‌دروازې کوټې ووت.

زه پر هغې څوکۍ ناست وم چې هېڅ نه وه. دېوالي ساعت لا هم شاته روان و، درست لکه ما غوندې چې بیرته زړۀ ته ګرځېدم.

۱۴۰۴.۱.۲۹