کیسه ګۍ:


اشنایي کې نااشنایی

زه او سیوری، دواړه چېرته لرې تللي وو.

د خاورو وږم و.

قبر نه و — پخپل وجود کې ښخ وو.

غوږونو کې مې یو تت غږ انګازې وکړې. خپل غږ مې و:"خو موږ هم د خاورو یو."

سیوري پر شونډو ژبه راښکله:

"آشنایي کې — نااشنایي."

ووېرېدم:

"نور هم، ما غوندې، فکر کوي؟"

۱۴۰۴/۱/۲۹