الهام او لیکل

زموږ ځوان لیکوال پر الهام دومره ډېر باورمن دی چې فکر کوي که الهام ور نه شي، لیکل نه شي کولای.

دیری کره کتونکي په دې نظر دي چې د شعر په برخه کې د الهام خبره خپل ځای لري خو د داستان په لیکلو کې دا خبره کره نه ده. د دې کره کتونکو نظر دا دی چې د داستان د لیکلو لپاره د موضوعاتو موندل په کار دي. ښایي ځینې وپوښتي چې دوی داستاني موضوعات څنگه راپیدا او خوندي کړي.

کره کتونکي وايي چې د داستاني موضوعاتو د ترلاسه کولو لپاره یوه لاره دا ده چې ځوان لیکوال دې تل له ځانه سره یوه د یادښت کتابچه ولري او په هغه کې دې خپل فکرونه، مشاهدې او په مجلو او ورځپاڼو کې او د ثبتولو وړ بل هر څیز یادښتولای شي.

ډیری ادبپوهان او کره کتونکي وایي، هغه هیوادونه چې د جگړې په حال کې وي او یا جگړه پرې تېره شوې وي، له داستاني موضوعاتو ډک وي. په تیرو پېړیو او معاصره دوره کې زموږ هیواد گڼې جگړې او یرغلونه تجربه کړې دي. که دې ټکي ته پام وکړو، نو موږ د ورځنیو پیښو ترڅنگ چې د تېرو څه پاسه څلوېښتو کلونو زېږنده دي، د داستاني ادبیاتو د رامنځته کولو لپاره ډېر څه لرو چې پر هره یوه موضوع یې حتی له بیلابیلو زاویو گڼ داستانونه لیکلای شو.

کله چې موضوعات ولرو او هغه راته معلوم وي او یادښت کړي مو وي، یوازې لیکل یې پاتې کېږي. دا لی

لیکل د لیکوال هڅه غواړي، که څوک هڅه و نه کړي، لیکل نه شي کولای.

کره کتونکي وايي، لیکوالي او هغه هم رښتنې لیکوالي، هڅه غواړي. د دوی په وینا، د کاغذ پر مخ د کلماتو راوړل لپاره یو څوک باید هغه پر کاغذ ولیکي. د دې کره کتونکو باور دا دی چې له دې واقعیت نه د تېښتې کومه لاره نشته