نويسنده: صديق الله بدر

 

ميمنه گي؛

 

شخصيت هنرمند و مرد علم و سياست

 

 

ميمنه گي علاوه بر يك شخصيت هنرمند، مردعلم و سياست نيز بود و از جمله اشخاص سرشناس جنبش مشروطيت به حساب مي رفت

 

غلام محمد ميمنه گي در سال 1252 هجري شمسي در شهر ميمنه چشم به جهان گشود. پدرش كه عبدالباقي نام داشت و از جمه معروفترين و پر اوازه ترين شخصيت هاي منطقه اش بود؛ به اتهام همكاري با سردار محمد ايوب خان همراه با چند تن ديگر به كابل اعزام و بعد به قتل رسيد و غلام محمد در اوان طفوليت از سايه و مهر پدري محروم گرديد.

غلام محمد ميمنه گي 13 سال داشت كه به هنر رسامي رو آورد. در همين ايام كسي يكي از رسم هاي وي را به امير عبدالرحمن خان برد، امير آنرا خيلي پسنديد و او را به دربار فراخواند تا همين رسم را دوباره پيش روي او كار كند. وقتي امير به استعداد ميمنه گي پي برد حكم صادر كرد كه به وقت معين به دربار آيد و تحت نظر استادان ديگر در رسامي و نقاشي آموزش گيرد.

ميمنه گي در ابتدا علاقمندي زيادي به اين كار نداشت ولي زمانيكه با اخطار و قهر امير مواجه شد كوشش بخرچ داد تا منظمآ به فراگيري اين هنر بپردازد.

ميمنه گي در دربار از نزد استاداني جون ميرحسام الدين خان، محمد عظيم خان، ملا بابه جان و جانگري اهل انگليس طريقه هاي مختلف رسامي و نقاشي را اموخت.

ميمنه گي علاوه بر يك شخصيت هنرمند، مردعلم و سياست نيز بود و از جمله اشخاص سرشناس جنبش مشروطيت به حساب ميرفت. يكبار در سال 1325 هجري قمري به سبب مبارزات سياسي و يكجا شدن با مشروطيت به زندان افتاد.

آورده اند كه در زندان نيز با هنرش حرف ميزد و چنان تابلوي از وضعيت زندان و زندانيان در زندان كشيد كه امير حبيب الله خان را برآشفت و امر كرد كه وي را پا برهنه به ارگ بياورند ولي بنابر سفارش يكي از اقاربش نه تنها اينكه از اين كارش ابا ورزيد بل ميمنه گي را از زندان رها ساخت. گويند كه بعد از رهايي از زندان در منزلش تحت نظر قرار داشت.

ميمنه گي مدتي بحيث معلم رسامي در مكتب حبيبيه كار كرد و در زمان غازي امان الله شاه براي فراگيري بهتر و تخصصي تر اين هنر به المان فرستاده شد.

ميمنه گي چند سال را در برلين در فراگيري اين هنر سپري كرد و به درجه و مقام استادي رسيد و در ميان 400 تن از رسامان و نقاشان كشورهاي مختلف دنيا مقام اول را از آن خود كرد و از همين سبب از طرف اكادمي برلين لقب پروفيس را بدست آورد و مفتخر به دريافت ديپلوم تخصص در اين رشته گرديد.

پروفيسر غلام محمد ميمنه گي با بازگشت به وطن عزيزش مكتب هنرهاي زيبا و فنون مختلف را تحت نام مكتب صنايع بنياد نهاد و به حيث استاد و مسوول آن در تربيهء تعداد زيادي از جوانان سهم بارز گرفت.

آثار استاد در سطح منطقه و دنيا از شهرت خاص و ارزنده يي برخوردار بوده و از همين سبب بار ها مورد تقدير قرار گرفته است. چنانچه در سال 1303 جايزهء نشان درجه اول معارف و در سال 1307 جايزهء ( د ستور لومري درجه نشان) را بدست آورده است.

بلاخره اين مرد  هنر و فرهنگ در سال 1314 به اثر مرض فشار خون به عمر 62 سالگي در كابل وفات و در عاشقان و عارفان به خاك سپرده شد.

حكومت آن وقت به پاس خدمات شايسته اش مركزي را بنام " سازمان هنري غلام محمد ميمنه گي" ايجاد كرد كه بعد ها بنام هنرستان غلام محمد ميمنه گي نام گزاري شد.