شعر: اقرار
ويناوال: صديق الله بدر
موږ د ښكلا مينان
ټول سره يو ځاى وو له ډېرې پخوا
زموږه مينه وه له يو بل سره
خو ليونې رقيبان
زموږ د مينې له داړ
زموږ د مينې د ښكلا سيمه كې
تخم د شك او د كينې وكاره
موږ يې د شك او د كينې په اور كې وسيځولو
موږ ه يې تږي كړو په زوره يو د بل وينو ته
خو له مودو نه وروسته، چې سره غاړې وتو
د هغو سره په وينو سره لاسونه
زموږ د مينې مينه ناك ګريوان ته وغځېدل
غواړي زموږه دا شلېدلى ګريوان
لا پسې نوروشلوي
لاپسې نور...
۱۳۶۸/۳/۷
+ نوشته شده در ۱۳۸۶/۰۵/۰۵ ساعت 3:28 PM توسط صديق الله بدر
|