شعر: ګرمي او سیوری
ګرمي او سيوری
غرمه چې لمر سر ته راځي
سړي نه سيوری ورک وي
1392,9,23/24
ګرمي او سيوری
سودا
مننه
شوګير
بيګاه که زه وم د خوب سترګو پسې
شوګير خو هم ستړی و
1392,9,20
مرګ
لوری چې ورک وي درنه
اوښکې او چيغې هم چې وا دې نه وري
ته ورته زړه شې
غم دې مروړي منګول کې
له ځانه هم جانان نه هم
ورکه سارا کې ورک يې
داسې شېبه کې بدره
سره له وېرې يې هم ډېر ښه وي مرګ
1392,9,19
لوبه(۲)
ستا مينې ميدان پورې راوستی وم
تا که د ګمان سترګېياره اړولې نه
لوبه مې ګټله به
اوس چې لوبه تېره ده
و وايه چې څوک مات شو؟
لوبه(۱)
يوه لوبه د سر خطره
يوه لوبه د ژوند هيله
دواړه لوبې زه کوم
خو لوبه مې ښه نه ده زده
۱۳۹۲.۹.۱۷/۱۸
خوب
غواړمه خوب مې شمه
چې هم هېرېږم
هم پاتې کېږم په ياد
زه درته زړه خوروم
ته يې د شونډو د موسکا په سره پلو کې نغاړې
چې درنه زړه پوښتمه
کله کړې لاره چپه
هغه دې نه هېروم
دا دې يادېږي مې نه
۱۳۹۲.۹.۱۵
وروستۍ نښه
خپله خبره چې په مينه وکړم
تا ته چې وژنې هم
په مينه وګورمه
چې زه دې ته او ته دې زه و اوسم
چې را زده کولې به يې دا خبرې
چې يې د ټول ژوند فلسفه مينه وه
هغې د مينې وروستۍ نښې هم
رانه کړه لاره چپه
زړه او څېره
ورته د زړه مې ووې
چې ګرانې ستا دی هغه
شېبه يې مخامخ را وکتلې
وې يې چې کاش زړونه څېرو کې مو وای
خوب
هره شپه سترګې سترګې
هېر شوي خوب ته ناست یم
۱۳۹۲.۹.۱۲
هېر شوی خوب
شپه
د شوګيرونو غېږ کې
همېش هېر شوی خوب دی
1392,9,10
شهيد
څومره خوږې
څومره عجيبې شپې وې
د غم په غېږه کې هم
په غم خبر نه ومه
***
تبه
د تا یو (نه) ویل وو
خو پر ما داسې لګېدلی یو اور
چې مې په تا باندې هیڅ نه لورېږي
موسم(۲)
زړه مې کېږدۍ دې وي ستا
خو د کوچي يادونو عشقه سترګېموسمي مه اړوه
۱۳۹۲.۹.۹
موسم(۱)
د عشق کېږدۍ دی زړه مې
خو کاشکې وېره
د موسم نه وای هيڅ
۱۳۹۲.۹.۸
کيسه
يوه اوږده ستړيا يم
خو مې سروېږد سوچونه
خوب مې پخپله وژنم
د شوګيرونو د شپې
همدا کيسه ده
۱۳۹۲.۹.۷/۸
د یاد مښوکې
پرهر پرهر زړه ته دې خير وي
د ياد مرغۍ مښوکې سرې وړې
آه
منډو کړم ستړی
ژوند رانه تښتي
مرګ راپسې دی
۱۳۹۲.۹.۲
سر
مينه کې مرګ هم ژوند دی
پر مينې هسک دی سر مې
مينه پرې دار ښکلوي
ویناوال: صدیق الله بدر
سيوری
ستا له مخه مې کړه لاره د شپې خپله
اوس له خپل سيوري نه ورک يم
1392,8,17