كره كتنه: نثار؛ د مقاوم ادب سرلارى شاعر

ليكوال:  صديق الله بدر

ادبي ګزارشي ليكنه: (۳۰)

 

نثار: د مقاوم ادب سرلارى شاعر

 

په كابل كې د استوګن او نااستوګن شعر اصطلاح ګانې په ۱۳۶۸ لمريز كال كې، چې د وخت رژيم د خپلو مخالفو لوريو په وړاندې يو څه تمكين ته غاړه كېښوده او تر يوه بريده په دننه او بهر كې د افغان ليكوالو اړيكې سره نږدې شوې، رامنځته شوې دي. له هېواده بهر او دننه په هيواد كې يو شمېر كسانو بيا د دغو اصطلاح ګانو په وړاندې د جهادي او مقاومتي شعر اصطلاګانې كارولې. خو په دې بهير كې زموږ يو شمېر ادبپوهان دا هم وايي، چې موږ هيڅكله هم مقاومتي ادبيات نه درلودل. ځكه دغه ډول ادبيات د ملي او سراسري پاڅونونو او اوښتونونو په نتيجه كې منځته راځي. دغه ادب پوهان په دې نظر دي، چې په افغانستان كې له تېرو ديرشو كلونو راهيسې موږ يو ډول مقاوم ادب تجربه كړى دى، چې دغه ادب د ځان د ساتلو په خاطر او پرته له كوم ايديالوژيكي جريان او فكر نه د فرهنګي يرغل او شرايطو په وړاندې رامنځ ته شوى دى.

ادامه نوشته

کره كتنه: محمديار، ژمن خو هنرمند شاعر

ليكوال: صديق الله بدر

ادبي ګزارشي ليكنه( ۲۹)

محمديار؛ ژمن خو هنرمند شاعر

 

د روان پښتو ادبي بهير يوه غوره ځانګړنه دا ده، چې زموږ ګڼ شاعران تر ډېره بريده ټولنيز مسايل، چې د وطن او ولس دردونه په كې نغښتي په ساده، بې تكلفه خو هنري انداز انځوروي او پخپله بڼه كې دا هغه ډول شاعري ده، چې ډېر ژر د ولس زړه ته لاره كوي. دا زموږ د بهير هغه شمېر ويناوال دي، چې شعر ته د مينې، درد او ښكلا د يو ګډ تركيب په مينه ګوري او په همدې مينه له مينې او عاطفې څخه ډك انځورونه زموږ مخې ته ږدي. عبدالاحمد محمديار يو له همدغو شاعرانو څخه دى، چې په همدې مينې او باور شاعري كوي: (( ښكلا، مينه او درد، چې كله په يوه نقطه كې تقاطع كوي، زما په نظر همدغه د تقاطع نقطه د شعر د الهام سرچينه ده.))

ښاغلى عبدالاحمد محمديار زموږ د روان ادبي بهير، هغه عاطفي شاعر دى، چې د شعر د نوم له اوريدو سره د مينې، ښكلا او درد احساس كوي او دغسې يو بيان كه ډېر عادي هم وي، شعر يې بولي: (( درد، مينه او ښكلا، چې له انسان سره ملګرى اوسي، زه فكر كومه كه چېرته هغه عادي هم وغږېږي، د هغه عادي غږېدل هم زموږ لپاره شعر دى.))

ادامه نوشته

شعر: مینه

ويناوال: صديق الله بدر

 

مينه

منم، چې مخته تر دې

ته، خوښېدې مې زياته

راته وې ګرانه ډېره

خو دا احساس مې كله كړى نه و

داسې مې هيڅكله ګڼلي نه وو

زړه مې دغسې درزېدلى نه و

كله يې هم داسې  خبرې رانه نه وې غوښتې

***

پرون سهار كله همدا، چې ته مې ولېدلې

د زړه درزا نه وايم

راته تر هروخت او ترچا اشنا

ښكلې ښكاره شوې ډېره

ما داسې ښكلې

كله لېدلې نه وې

ستا دا ښكلا او غوړېدلې څېرې

شوه زلزله مې په بې حسه زړه كې

دغسې ټوله ورځ ماښامه پورې

زړه تخنولم، رانه خبرې غوښتې

***

ماښام ناڅاپه غوندې ځير شومه، چې

بهر رڼا ده، هر څه سپين ښكارېږي

هسك ته، چې ومې كتل

سپوږمۍ د څوارلسو وه

ما د سپوږمۍ څېره كې ته ولېدې

زړه مې بيا وسكونډلم

بيا يې خبرې غوښتې

***

خوب كې مې وليدل، چې

زه په رڼو اوبو كې ژوند كومه

***

سهار، چې پاڅېدلم

پوه نه شوم ولې يو دم

زړه كې له تا سره مې

احساس د مينې وكړ.

۱۳۸۸د ليندۍ ۱۳

ادامه نوشته

شعر: تازه غزل

ويناوال: صديق الله بدر

غزل

راځه كه ګورې يې خوبوړې شپې دي

تيارو كــــې نغښتې اشنا ستړې شپې دي

وې دې، راځم او بيا له هغې شپې نه

خوب مې له سترګو ځينې وړې شپې دي

زړه مې دې سيورى ته چې غواړم هميش

عشقه له غېږ مې دې راوړې شپې دي

ارمانه ستا سودا اخيستى يمه

زما د ژوند ډېرې نيمګړې شپې دي

منم كه سختې دي خوږې خو هم دي

د مينې غېږه كې مې كړې شپې دي

په انتظار انتظار بدر دا ستا 

پخپلو اوښكو رڼې كړې شپې دي

۱۳۸۸،۹،۹

ادامه نوشته

کره کتنه: سعادت؛ فطري شاعر او د...

ليكونكى: صديق الله بدر

ادبي ګزارشي ليكنه (( ۲۸))

 

سعادت؛

فطري شاعر او د سندريزو كلماتو رانغاړونكى

يادونه: په ۱۳۸۳ لمريز كال كې، چې د كليد او مرسل اوونيزو ترڅنګه كليد راډيو هم په خپرونو پيل وكړ او په ډېره كمه موده كې، زيات اوريدونكي خپل كړل. ما دا له ځانه سره وپتېيله، چې زه هم د خپل ذوق او مينې له مخې په دغه راډيو كې يوه ادبي خپرونه پيل كړم. د راډيو ادارې دا راسره ومنله او ما د مرغومي په څوارلسمه د لونګو دريڅې په نامه، د پښتو د معاصر نظم و نثر او ښكلاوو د رابرسېره كولو لپاره يوه پنځه ويشت دقيقه يي ادبي خپرونې چمتو او له راډيو نه خپره كړه، چې يو زيات شمېر مينه والو او ادبپوهانو د دغې خپرونې دوام وركولو ته وهڅولم.

د لونګو دريڅې د لومړۍ خپرونې لپاره، ما د خپل درانه دوست او ورور ښاغلي اسدالله غضنفر تر سلا مشورې وروسته، د ښاغلي سعادت د شعرونو مطالعه پيل او له يو شمېر ادبپوهانو او شاعرانو سره مې د هغه د شعر و شاعرۍ پر فكري او ښكلاييز اړخ مركې وكړې او هغه خپرونه نشر شوه.

ادامه نوشته